Sluislab Inholland

Het eerste gebouw in de Amsterdamse Sluisbuurt was voor Hogeschool Inholland. Maar ze waren er al lang voordat de eerste paal de grond in ging. Ik sloot als tekstschrijver aan bij het Sluislab, waar Karel Koch en Kim Hagenaar de studenten van Creative Business lieten proeven aan placemaking: hoe maak je van een kale zandvlakte een aantrekkelijke wijk om te wonen en werken? Ik zag de bodem inklinken en de buurt groeien. Ondertussen deed ik schrijfworkshops met de studenten en beschreef ik hoe ze samen met de gemeente en de bewoners van Zeeburgereiland inspirerende evenementen optuigden.

Van een uitgestrekte zandvlakte naar een aantrekkelijke Amsterdamse stadswijk: hoe pak je dat aan? Inholland wordt de eerste bewoner van de Sluisbuurt op Zeeburgereiland en kiest voor een actieve rol bij de ontwikkeling van de wijk. Dat begint al lang voordat de verhuisdozen zijn uitgepakt. Dit is het moment om onze ideeën over experimenterend en ontwerpend leren in de praktijk brengen, op een plek waar nog niet alles is ingevuld.

Met participatieve buurtprojecten worden oplossingen ontworpen, om die vervolgens ter plekke uit te proberen. Het terrein waar gebouwd wordt, maar ook de bewoonde ruimte daaromheen vormen een proeftuin waarin we kunnen uitvinden wat wel of niet werkt. De projecten gaan over thema’s als placemaking, gezondheid, duurzaamheid, mobiliteit, inclusie en de smart city. Het doel is dit nieuwe stuk stad een stap verder te brengen. Het mooie is dat we er zelf middenin zitten. Vanaf september 2020 zijn we iedere donderdag te vinden in het expo-café van zelfbouwproject Nautilus in de Sportheldenbuurt. En binnenkort komt er ook een tijdelijke locatie op de bouwplaats zelf – dan wordt het Sluislab een fysiek onderdeel van het groeiproces.

Dat doen we vanuit het Sluislab, waar studenten, docenten en onderzoekers samen met de eilanders bouwen aan een leefbare stad. Terwijl de wijk groeit, onderzoekt het lab de maatschappelijke vraagstukken die zich daarbij voordoen.